Consultatie bureau nog van deze tijd?

[Esther]

Rond 1920 kwamen er in heel Nederland steeds meer consultatiebureaus en jonge moeders maakten hier dankbaar gebruik van. De kindersterfte werd hierdoor teruggedrongen. In de jaren daarna werd het CB een begrip en werd de zorg steeds beter toegespitst op moeder en kind. Ondanks dit netwerk van uitgebreide zorg zijn er jonge ouders die zich negatief uitlaten over het CB. Velen zijn namelijk ontevreden over het feit dat ze geen medewerking krijgen bij het zoeken naar andere hulp, buiten het reguliere aanbod van het CB om. Ouders zijn tegenwoordig mondiger en laten zich niet meer met een kluitje in het riet sturen, zeker niet als het hun eigen vlees en bloed betreft. Dus als ze in de reguliere zorg niet verder komen, nemen ze zelf het initiatief en gaan op zoek naar alternatieve mogelijkheden. Een veel gehoorde klacht is, dat ouders vinden dat hun probleem gebagatelliseerd wordt door het CB. Een moeder voelt het intuïtief aan als er iets aan de hand is met haar kind. Ouders van nu willen eventuele aandoeningen kunnen uitsluiten om zo meer zekerheid te verkrijgen. Een ander geluid dat ouders laten horen, is de onzekerheid waar zij mee worden opgezadeld. Dit omdat zij op het CB, volgens menig ouder, belerend worden bejegend. Door: Janine Jongsma Lees meer

[Wendela]

Mee eens, als ultieme voorbeeld: het niet willen doorverwijzen naar de chiropractor en het er überhaupt niet eens over willen hebben. En dat terwijl ik al vier onafhankelijke verhalen uit de eerste hand gehoord heb van ouders die na lang zoeken naar de oorzaak van huilen (volgens cb "wil hij meer dan hij kan", "gaat vanzelf over: plast goed, poept goed en groeit goed", etc.) daar zijn uitgekomen. Ook over de resultaten wilde het bureau (de verschillende bureaus) niet spreken....

Wijzelf hebben die ervaring niet (chiropractor), maar wij zijn dan weer in discussie (nou ja, discussie... ze willen het niet over onze redenen hebben) om niet in te enten. Als ze niet willen luisteren naar onze beweegredenen, voel ik me niet serieus genomen. Men dankt daar nu dat we het doen vanuit religieuze overwegingen en omdat we die prikjes zielig vinden.... Nou, er was wel meer voor nodig om deze keuze te maken. Ik hoor dan liever wat andere alternatieven zijn, waar je dan bijv. terecht kunt om je keus te laten ondersteunen en je evt. te helpen door informatie aan te bieden. Vereniging kritisch prikken vonden ze niets, evenals natuurgeneeskundigen en homeopaten. Ik had de indruk dat ik hen meer kon vertellen over de inentingen (voor- en nadelen) dan zij mij.... Maar goed. Ik heb me er dan ook heel erg goed in verdiept.